مدت زیادی  هست که اپ نکردمهم درس داشتم هم اتفاق بدی برام افتاده بود

من دو هفته پیش یکی از دایی هام رو برای همیشه از دست دادم

هنوز هم باورم نمی شه که دایی عزیزم دیگه پیش ما نیست

تو این مدت به خاطر فشار روحی زیادی که روم بود نتونستم به خیلی از وب ها سر بزنم که باعث

ناراحتی بعضی از دوستان شده بوداز اینجا از همشون عذر می خوام

باز تا یه مدت اپ نمی کنم (شاید تا بعد کنکور)چون باید تمام درسامو برای کنکور دوره کنم

ولی بهتون قول می دم تو همون مدت خیلی کمی که می یام نت تا اونجایی که تونستم بهتون سر بزنم

روز اولی که این وبو زدم با خودم عهد بستم که از ناامیدی و غم حرفی نزنم

ولی این دفعه نمی تونممنو ببخشید

اینم از مطلب این دفعه:

نگاه روشنت را شبی که برده بودی         به خانه بر نگشتی ولی نمرده بودی

در ان شکوفه باران چه ناگهان پریدی       مگر تو در کنارم قسم نخورده بودی

خوشا به لحظه هایت پرنده ی بهاری       مرا به اسمانت چرا نبرده بودی

من از شکوفه در باغ شبی شنیده بودم    تو غنچه های زخمه مرا شمرده بودی

تمام حاصلت را سبد سبد دوبیتی           غزل غزل ترانه به من سپرده بودی

سپرده ام به دست ستارگان ان شب         شبی که خنده ها رو ز خانه برده بودی

بچه برام خیلی دعا کنید تا هم بتونم این غمو تحمل کنم هم به درسام برسم

امیدوارم تو پسته بعدی مثل همیشه با انرژی بنویسم

به خدا می سپرمتون

بای